نیاز به نیروگاه های اضافی ابتدا توسط قانون اهم بیان شده است : بدلیل اینکه تلفات با مربع جریان یا بار و با خود مقاومت متناسب است ، بکار بردن کابل های طولانی در سیستم ادیسون به مفهوم داشتن ولتاژهای خطرناک در برخی نقاط یا کابل های بزرگ و گران قیمت و یا هر دوی اینها بود. در سال 1888 م کار تسلا مورد توجه جرج وستینگهاوس¹ که حق انحصاری اختراع یک ترانسفورماتور را در اختیار داشت ویک کارخانه روشنائی را از سال 1886 م در گریت بازینگتون ،ماساچوست راه اندازی کرده بود ، قرار گرفت .اگر چه که سیستم وستینگهاوس می توانست از روشنایی های ادیسون استفاده کند و دارای گرم کننده نیز بود ،اما این سیستم دارای موتور نبود .

توسط تسلا و اختراع ثبت شده اش ، وستینگهاوس یک سیستم قدرت برای یک معدن طلا در تلورید ، کلورادو در سال 1891 ساخت که دارای یک ژنراتور آبی 100 اسب بخار (75 کیلو وات ) بود که یک موتور 100 اسب بخار (75 اسب بخار ) را رد آنسوی خط انتقالی به فاصله 2/5 مایل (4 کیلومتر) تغذیه می کرد . سپس در یک قرار داد با جنرال الکتریک که ادیسون مجبور به فروش آن شده بود ،شرکت وستینگهاوس اقدام به ساخت یک نیرو گاه در نیاگارا فالس کرد که دارای سه ژنراتور تسلای 5000 اسب بخار بود که الکتریسیته را به یک کوره ذوب آلومینیوم در نیاگارا ،نیویورک و به شهر بوفالو ، نیویورک به فاصله 22 مایل (35 کیلومتر) انتقال می داد . نیروگاه نیاگارا در 20آوریل 1895 م شروع به کار کرد.

1. (به انگلیسی: George Westinghouse )

2. منبع : فنون ژنراتور